Z OSTATNIEJ CHWILI
Sprawdź imprezy w Twojej okolicy.Zaginął kot, zgubiłeś psa, portal „Mieszkańca” bezpłatnie info o tym da!* www.facebook.com/gazetamieszkaniec * ilość informacji ograniczona; osoby zainteresowane prosimy o kontakt telefoniczny 22 810-64-12

Komu by się chciało?!

Telefon komórkowy już dawno przestał być nowością. Gdy w grudniu 1991 roku pojawił się pierwszy operator na polskim rynku, Centertel, a ówczesna „komórka” była ogromnym, ciężkim pudłem noszonym na szerokim pasku na ramieniu, niewiele osób rozumiało, o co w tym chodzi.

Po ćwierćwieczu, jak wynika z badań CBOS (lipiec 2017), 92% dorosłych Polaków używa komórek, 43% dorosłych korzysta z telefonu klasycznego, z klawiaturą, reszta woli ekran dotykowy.

Szybko „kupiliśmy” tę wiedzę, z roku na rok coraz bardziej skomplikowaną. Współczesne komórki mają mnóstwo innych funkcji i tylko w części są telefonami. Mają się tak do pierwszych klawiszowych urządzeń, jak skuterek do wypasionej limuzyny z bajerami, którą dziś umiemy prowadzić, z wprawą i skutecznie!

100% użytkowników potrafi odbierać i wykonywać połączenia. Z smsów korzysta 78%, a z kalendarza – ledwie połowa. Choć zdjęcia umie robić 62%, edytować je potrafi tylko 17%. Około 1/3 umie obsługiwać aparatem pocztę email i korzystać z komunikatorów (np. Messengera), 5% wie, jak zapłacić telefonem.

Czyli – krótko mówiąc – jedni głównie szpanują ekstra komórką, zaś inni chcą i potrafią poznawać jej bogate możliwości, a także coraz śmielej korzystają z nich.

Cóż, nie każda wiedza jest dla nas równie atrakcyjna i chętnie przyswajana, jak ta. Na pytanie, czy będąc świadkiem wypadku drogowego umiesz udzielić pierwszej pomocy, w roku 2002 „zdecydowanie tak” odpowiedziało 18% ankietowanych. Piętnaście lat później, dziś, po licznych kampaniach medialnych, ulotkach, pokazach i szkoleniach, „zdecydowanie tak” mówi… tylko o jeden procent więcej! Szok! Co prawda „zdecydowanie nie umiem” wówczas deklarowało 16%, a dziś 9%, jest więc różnica, lecz znikoma!

Jasne, niewielu pasjonują umiejętności potrzebne do ratowania ludzkiego życia i zdrowia, choćby w stopniu podstawowym. Odsuwamy od siebie tematy trudne, nieprzyjemne. Ale czy nie warto, między jednym zerknięciem w komórkę a drugim, zastanowić się nad wartością ludzkiego życia? Cóż – powie ktoś. – Czy warto się tego uczyć, skoro może się nie przydać nigdy w życiu, albo na przykład jeden, jedyny raz?

A jeśli ten jeden, jedyny raz będziesz mógł pomóc komuś, kogo kochasz? Twojej mamie, dziecku, bratu? Wówczas warto, czy nie warto, jak myślisz?

Mimo rozwoju techniki i technologii są rzeczy, które nie zmieniają się w naszym otoczeniu. Na przykład prozaiczne awarie: dziura jest, koparka jest, sjesta jest. Znacie? Znamy…

Jak myślicie? Czy kiedyś to się zmieni?

Newsletter Mieszkańca

Bieżący numer

Bieżący numer w .pdf

Nr 21 (695) ROK XXVII
Następne wydanie 23.11.2017

Archiwum wydań od nr 1/2006

Najnowsze artykuły

REKLAMA

Najczęściej czytane