Drogowe “ABC”

26.04 był Dniem Drogowca i Transportowca. Z tej okazji ZDM opublikował dla użytkowników dróg krótkie „drogowe ABC”.

  • Około 2800 lat p.n.e. – pierwsze zastosowanie asfaltu jako lepiszcza spajającego bloki kamienne, ceramiczne.
  • Około roku 1300 – po raz pierwszy opisano złoża asfaltów naturalnych nad Morzem Kaspijskim.
  • Początek XVI wieku – na wyspie Trynidad odkryto złoża asfaltów naturalnych ale eksploatację na dużą skalę rozpoczęto dopiero w wieku XIX.
  • Około roku 1600 – w Europie (Szwajcaria) po raz pierwszy wyróżniono asfalt naturalny i smołę.
  • Asfalt lany – został wynaleziony w XIX wieku w Niemczech. Wówczas produkowano go w specjalnych kotłach na miejscu budowy, a następnie rozkładano ręcznie na nawierzchnię.
  • Asfalt w Polsce – po raz pierwszy pojawił się na początku XX wieku.
  • Autostrada – pierwsze publiczna autostrada powstała we Włoszech w latach 20. XX wieku, z kolei nowoczesny system autostrad to już Niemcy.
  • Badanie ruchu – analiza ruchu na ulicach, przygotowywanie raportów o stanie bezpieczeństwa na drogach.
  • Miejski System Informacji – zestaw charakterystycznych oznaczeń widocznych na każdej ulicy i budynku w mieście. MSI w Warszawie to 84 tys. elementów, także tablic informujących o patronach ulic czy historii okolicy, ale też płatne drogowskazy reklamowe.
  • Mieszanka mineralno-asfaltowa – po raz pierwszy maszyny do jej wytwarzania zastosowano w pierwszych latach XX wieku.
  • Płyty asfaltowe – w I połowie XIX wieku w Paryżu na Placu Concorde wykonano nawierzchnię z płyt asfaltowych.
  • SPPN – dziś w stołecznej Strefie Płatnego Parkowania Niestrzeżonego znajduje się blisko 30 tys. miejsc. SPPN w Warszawie powstała w 1999 roku.
  • Zintegrowany System Zarządzania Ruchem – łączy działanie sygnalizacji świetlnej na skrzyżowaniach i sterowanie ruchem w mieście. W Warszawie ZSZR obejmuje dziś 70 skrzyżowań i jest stale rozbudowywany.
  • Zabruk – awaryjne wypełnienia ubytku w asfalcie kostką brukową. Dzięki temu dość szybko można przywrócić przejezdność drogi. To rozwiązanie tymczasowe. Ma ono też ważne zadanie techniczne – przed odtworzeniem nawierzchni asfaltowej naruszone wcześniej podłoże musi się ułożyć i osiąść. Tylko wówczas nowa „łatka” spełni swoją rolę. W przeciwnym wypadku, łata szybko by się zapadła i wymagała ponownej naprawy.

(zdm)