W jaki sposób mogę zawrzeć ugodę sądową z dłużnikiem bez wszczynania postępowania sądowego o zapłatę zaległości?

Czytelnicy pytają – radca prawny

Marcin Kluś odpowiada.


W jaki sposób mogę zawrzeć ugodę sądową z dłużnikiem bez wszczynania postępowania sądowego o zapłatę zaległości?

Powyższe regulują art. 184-186 Kodeksu postępowania cywilnego. Z przepisów tych wynika, że ugoda sądowa może być zawarta w każdej sprawie cywilnej, której charakter na to pozwala. Dopuszczalność jej zawarcia zachodzi jeszcze przed wniesieniem pozwu. Według przepisów normujących powyższe postępowanie, należy złożyć wniosek o zawezwanie do próby ugodowej do sądu rejonowego ogólnie właściwego dla przeciwnika – sądem takim będzie sąd rejonowy miejsca zamieszkania przeciwnika lub jego siedziby.

We wniosku należy określić strony postępowania, tj. wzywającego i przeciwnika, sąd, do którego wniosek jest kierowany oraz zwięźle oznaczyć sprawę. Zwięzłe oznaczenie sprawy, nie zwalnia wnioskodawcy od ścisłego sprecyzowania jego żądania, tak, aby było wiadomo, jakie roszczenia, w jakiej wysokości i kiedy wymagalne, są objęte wnioskiem. Powyższe ma znaczenie przede wszystkim dla przerwania biegu przedawnienia roszczenia. Prawidłowo sformułowane zawezwanie do próby ugodowej przerywa bowiem bieg terminu przedawnienia roszczenia, co powoduje, że termin ten biegnie od nowa po zakończeniu postępowania pojednawczego, o ile nie zawarto w nim ugody kończącej ostatecznie spór między stronami.

Wniosek o zawezwanie do próby ugodowej podlega stałej opłacie sądowej w kwocie 40,00 złotych w sytuacji, gdy roszczenie wynosi poniżej 10 000 złotych. Gdy roszczenie jest wyższe opłata sądowa od takiego wniosku wyniesie 300,00 złotych. Do wniosku należy załączyć także jego odpis w celu doręczenia przeciwnikowi.

Z posiedzenia pojednawczego sąd sporządza protokół, a jeżeli doszło do ugody jej osnowę wciąga się do protokołu albo zamieszcza w odrębnym dokumencie stanowiącym część protokołu i stwierdza podpisami stron. Ugoda zawarta przed sądem stanowi tytuł egzekucyjny, co oznacza, że należność w nim stwierdzona może być ściągnięta od dłużnika przez komornika.

Posiadam z inną osobą rachunek bankowy. Chciałbym z tej umowy się wycofać i pobrać moje środki. Czy mogę to zrobić bez udziału tej osoby?

Rachunek bankowy może być prowadzony m.in. dla kilku osób fizycznych, wówczas określa się go rachunkiem wspólnym (art. 51 Ustawy Prawo bankowe z dnia 29 sierpnia 1997 roku). Zawarcie tego rodzaju umowy wymaga zgodnego działania przyszłych posiadaczy rachunku, jednak rozwiązanie takiej umowy może nastąpić w wyniku działania tylko jednego z nich.

Powyższą sytuacje reguluje art. 51 a w/w ustawy. Z przepisu tego wynika, że o ile umowa rachunku bankowego nie stanowi inaczej, każdy ze współposiadaczy rachunku może dysponować samodzielnie środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku, jak również, każdy ze współposiadaczy rachunku może w każdym czasie wypowiedzieć umowę ze skutkiem dla pozostałych współposiadaczy.

Zatem, na początku należy przeanalizować umowę. Jeśli nie ma w niej odmiennych zapisów, można samodzielnie dokonać wypowiedzenia umowy rachunku bankowego z takim skutkiem, że umowa zostanie rozwiązana względem wszystkich współposiadaczy rachunku.